زود صحبت کنید، زیاد صحبت کنید

نکات مکالمه برای صحبت با جوانان

ممکن است در مورد زمان شروع این مکالمات مطمئن نباشید یا نگران باشید که مطرح کردن این موضوع باعث کنجکاوی شود. مکالمه با کودکان در هر سنی، از دانش‌آموزان ابتدایی گرفته تا دبیرستانی‌ها، که می‌خواهند ارتباطی آزاد و بدون قضاوت برقرار کنند که در طول زمان ادامه یابد، آغاز می‌شود.

شروع زودهنگام به معنای معرفی زبان مناسب سن در مورد ایمنی دارو، آگاهی از بدن و فشار همسالان، مدت‌ها قبل از اینکه کودک مستقیماً در معرض آن قرار گیرد، است. گفتگو با یک کودک هفت ساله ممکن است بر این موضوع متمرکز باشد که چرا فقط والدین دارو می‌دهند و چرا قرص‌ها شیرین نیستند. صحبت با یک دانش‌آموز راهنمایی می‌تواند به این موضوع بپردازد که مواد افیونی چیست، چرا پزشکان آنها را تجویز می‌کنند و وقتی افراد بدون راهنمایی پزشکی آنها را مصرف می‌کنند چه اتفاقی می‌افتد. نوجوانان از بحث در مورد سناریوهای مهمانی، پیشنهادات همسالان و نحوه خروج از موقعیت‌های ناراحت‌کننده بدون از دست دادن جایگاه اجتماعی بهره‌مند می‌شوند.

چگونه مکالمات را باز و مؤثر نگه داریم

شما با گوش دادن بیشتر از سخنرانی کردن و با انتخاب لحظاتی که فرزندتان آرام است و حالت تدافعی ندارد، اعتماد ایجاد خواهید کرد. رانندگی برای تمرین، پیاده‌روی بعد از شام یا صرف وقت برای آشپزی با هم، فضایی برای سوالات و پاسخ‌های صادقانه ایجاد می‌کند. از مثال‌هایی از اخبار محلی، گردهمایی‌های مدرسه یا موقعیت‌هایی که فرزندتان ذکر می‌کند استفاده کنید تا موضوع را مرتبط جلوه دهید، بدون اینکه گفتگو را بر اتهام یا ترس متمرکز کنید. وقتی فرزندتان چیزی را که شنیده یا دیده است به اشتراک می‌گذارد، به جای ارائه فوری هشدار یا اصلاح، سوالات باز مانند «نظرت در مورد آن چه بود؟» بپرسید.

اعتماد زمانی افزایش می‌یابد که کودکان ببینند صداقت منجر به تنبیه نمی‌شود و والدین حتی هنگام بحث در مورد موضوعات جدی آرام می‌مانند. مکالمات کوتاه و مکرر، مؤثرتر از یک گفتگوی طولانی هستند، زیرا موضوع را عادی جلوه می‌دهند و این حس را تقویت می‌کنند که والدین هر زمان که کودک به راهنمایی نیاز داشته باشد، در دسترس هستند.

این نکات همچنین روشن می‌کنند که چه کارهایی را نباید انجام داد. از استفاده از تاکتیک‌های ترساندن، اغراق در عواقب یا رد کردن سوال کودک به عنوان احمقانه یا ساده‌لوحانه خودداری کنید. سکوت را به معنای درک یا موافقت فرض نکنید. مرتباً موضوع را مرور کنید و با بالغ شدن فرزندتان و با تغییر مسائل محلی یا تغییر روابط همسالان، زبان و مثال‌های خود را تنظیم کنید.

سوالاتی که والدین در مورد شروع گفتگو می‌پرسند