Μιλήστε νωρίς, μιλήστε συχνά
Συμβουλές για συζήτηση με νέους
Μπορεί να μην είστε σίγουροι για το πότε να ξεκινήσετε αυτές τις συζητήσεις ή να ανησυχείτε ότι η αναφορά του θέματος θα κεντρίσει την περιέργεια. Η συζήτηση ξεκινά με παιδιά κάθε ηλικίας, από μαθητές δημοτικού έως μαθητές λυκείου, που θέλουν να δημιουργήσουν ανοιχτή, χωρίς επικρίσεις επικοινωνία που να συνεχίζεται με την πάροδο του χρόνου.
Η έγκαιρη έναρξη σημαίνει την εισαγωγή γλώσσας κατάλληλης για την ηλικία σχετικά με την ασφάλεια των φαρμάκων, την επίγνωση του σώματος και την πίεση από τους συνομηλίκους πολύ πριν ένα παιδί αντιμετωπίσει άμεση έκθεση. Μια συζήτηση με ένα επτάχρονο παιδί μπορεί να επικεντρωθεί στο γιατί μόνο οι γονείς δίνουν φάρμακα και γιατί τα χάπια δεν είναι καραμέλες. Μια συζήτηση με έναν μαθητή γυμνασίου μπορεί να εξετάσει τι είναι τα οπιοειδή, γιατί οι γιατροί τα συνταγογραφούν και τι συμβαίνει όταν οι άνθρωποι τα παίρνουν χωρίς ιατρική καθοδήγηση. Οι έφηβοι επωφελούνται από συζητήσεις σχετικά με σενάρια πάρτι, προσφορές από συνομηλίκους και πώς να βγαίνουν από άβολες καταστάσεις χωρίς να χάνουν την κοινωνική τους θέση.
Πώς να Διατηρείτε τις Συζητήσεις Ανοιχτές και Αποτελεσματικές
Θα χτίσετε εμπιστοσύνη ακούγοντας περισσότερο παρά κάνοντας διάλεξη και επιλέγοντας στιγμές που το παιδί σας είναι χαλαρό αντί να αμυνθεί. Μια βόλτα μετά το δείπνο ή ο χρόνος που θα περάσετε μαζί μαγειρεύοντας δημιουργεί χώρο για ερωτήσεις και ειλικρινείς απαντήσεις. Χρησιμοποιήστε παραδείγματα από τοπικές ειδήσεις, σχολικές συγκεντρώσεις ή καταστάσεις που αναφέρει το παιδί σας για να κάνετε το θέμα σχετικό χωρίς να επικεντρώνετε τη συζήτηση σε κατηγορίες ή φόβο. Όταν το παιδί σας μοιράζεται κάτι που άκουσε ή είδε, κάντε ανοιχτές ερωτήσεις όπως «Τι γνώμη έχετε γι' αυτό;» αντί να προσφέρετε αμέσως μια προειδοποίηση ή διόρθωση.
Η εμπιστοσύνη αναπτύσσεται όταν τα παιδιά βλέπουν ότι η ειλικρίνεια δεν οδηγεί σε τιμωρία και ότι οι γονείς παραμένουν ήρεμοι ακόμα και όταν συζητούν σοβαρά θέματα. Οι επαναλαμβανόμενες, σύντομες συζητήσεις αποδεικνύονται πιο αποτελεσματικές από μια μόνο μεγάλη συζήτηση, επειδή ομαλοποιούν το θέμα και ενισχύουν την άποψη ότι ο γονέας είναι διαθέσιμος όποτε το παιδί χρειάζεται καθοδήγηση.
Αυτές οι συμβουλές διευκρινίζουν επίσης τι δεν πρέπει να κάνετε. Αποφύγετε τη χρήση τακτικών εκφοβισμού, την υπερβολή στις συνέπειες ή την απόρριψη της ερώτησης ενός παιδιού ως ανόητης ή αφελούς. Μην υποθέτετε ότι η σιωπή σημαίνει κατανόηση ή συμφωνία. Επανεξετάζετε το θέμα τακτικά, προσαρμόζοντας τη γλώσσα και τα παραδείγματά σας καθώς το παιδί σας ωριμάζει και καθώς αλλάζουν τα τοπικά ζητήματα ή η δυναμική των συνομηλίκων.
Ερωτήσεις που κάνουν οι γονείς σχετικά με την έναρξη συζητήσεων
Οι γονείς σε όλη την κομητεία Stearns συχνά κάνουν παρόμοιες ερωτήσεις όταν ετοιμάζονται να μιλήσουν με τα παιδιά τους για τα οπιοειδή και τη χρήση ουσιών.
Σε ποια ηλικία πρέπει να αρχίσω να μιλάω για τα οπιοειδή με το παιδί μου;
Ξεκινήστε ήδη από την ηλικία των πέντε ετών με απλά μηνύματα σχετικά με την ασφάλεια των φαρμάκων και εισαγάγετε τη λέξη οπιοειδές και τους κινδύνους της μέχρι την ηλικία των δέκα ετών, προσαρμόζοντας τις λεπτομέρειες καθώς το παιδί σας ωριμάζει.
Πώς μπορώ να θίξω το θέμα χωρίς να το κάνω αμήχανο;
Χρησιμοποιήστε μια σχετική στιγμή, όπως μια είδηση, ένα σχολικό μάθημα που αναφέρει το παιδί σας ή μια συζήτηση για την οικογενειακή κατάσταση ενός φίλου, για να εισαγάγετε το θέμα με φυσικό τρόπο.
Γιατί είναι τόσο σημαντικό να ακούτε όσο και να μιλάτε κατά τη διάρκεια αυτών των συζητήσεων;
Όταν ακούτε, το παιδί σας νιώθει ότι το ακούτε και είναι πιο πιθανό να μοιραστεί πληροφορίες σχετικά με τη συμπεριφορά των συνομηλίκων του, σχολικά περιστατικά ή τις δικές του ερωτήσεις και ανησυχίες.
Πότε πρέπει να ξαναδώ τη συζήτηση;
Σχεδιάστε να το αναφέρετε κάθε λίγους μήνες σε διαφορετικά πλαίσια, όπως πριν από ένα πάρτι, μετά από μια σχολική συγκέντρωση ή όταν το παιδί σας ξεκινά μια νέα κοινωνική δραστηριότητα στο Βελιγράδι.
Πώς μπορώ να βεβαιωθώ ότι το παιδί μου ξέρει ότι μπορεί να έρθει σε μένα αν κάνει κάποιο λάθος;
Διαβεβαιώστε τους ότι η προτεραιότητά σας είναι η ασφάλειά τους, όχι η τιμωρία, και ακολουθήστε το χρονοδιάγραμμα απαντώντας ήρεμα αν μοιραστούν κάτι δύσκολο.